раскула́ченный раскулаченный

صفة

المعاني

  1. مصادر أملاكه لكونه من الفلاحين الأثرياء

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)раскула́ченныйраскула́ченноераскула́ченнаяраскула́ченные
الإضافة (Genitive)раскула́ченногораскула́ченногораскула́ченнойраскула́ченных
المفعول غير المباشر (Dative)раскула́ченномураскула́ченномураскула́ченнойраскула́ченным
النصب (Accusative)раскула́ченного, раскула́ченныйраскула́ченноераскула́ченнуюраскула́ченных, раскула́ченные
الأداة (Instrumental)раскула́ченнымраскула́ченнымраскула́ченной, раскула́ченноюраскула́ченными
حرف الجر (Prepositional)раскула́ченномраскула́ченномраскула́ченнойраскула́ченных
الصيغة القصيرةраскулаченраскулаченораскулаченараскулачены

раскула́чить раскулачить

فعلتام

المعاني

  1. صادر ممتلكات الفلاحين الأغنياء
  2. جرد الكولاك من ممتلكاتهم

تصريف الفعل

المستقبل
яраскула́чу
тыраскула́чишь
он / она / онораскула́чит
мыраскула́чим
выраскула́чите
онираскула́чат
الماضي
المذكرраскула́чил
المؤنثраскула́чила
المحايدраскула́чило
الجمعраскула́чили
الأمر
المفردраскула́чь
الجمعраскула́чьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—раскула́чивший
مجهول—раскула́ченный
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—раскула́чив, раскулачивши