раскомандоваться
فعلتام
الزوج الصيغي кома́ндоватьقاد، تولى القيادة; أمر، أصدر أمرا
المعاني
- بالغ في إصدار الأوامر
تصريف الفعل
| المستقبل | |
|---|---|
| я | раскома́ндуюсь |
| ты | раскома́ндуешься |
| он / она / оно | раскома́ндуется |
| мы | раскома́ндуемся |
| вы | раскома́ндуетесь |
| они | раскома́ндуются |
| الماضي | |
|---|---|
| المذكر | раскома́ндовался |
| المؤنث | раскома́ндовалась |
| المحايد | раскома́ндовалось |
| الجمع | раскома́ндовались |
| الأمر | |
|---|---|
| المفرد | раскома́ндуйся |
| الجمع | раскома́ндуйтесь |