раска́лывавший
صفة
المعاني
- كان يشق، كان يفلقthat was splitting/cleaving/cracking
تصريف الاسم
| الحالة | المذكر | المحايد | المؤنث | الجمع |
|---|---|---|---|---|
| الرفع (Nominative) | раска́лывавший | раска́лывавшее | раска́лывавшая | раска́лывавшие |
| الإضافة (Genitive) | раска́лывавшего | раска́лывавшего | раска́лывавшей | раска́лывавших |
| المفعول غير المباشر (Dative) | раска́лывавшему | раска́лывавшему | раска́лывавшей | раска́лывавшим |
| النصب (Accusative) | раска́лывавшего, раска́лывавший | раска́лывавшее | раска́лывавшую | раска́лывавших, раска́лывавшие |
| الأداة (Instrumental) | раска́лывавшим | раска́лывавшим | раска́лывавшей, раска́лывавшею | раска́лывавшими |
| حرف الجر (Prepositional) | раска́лывавшем | раска́лывавшем | раска́лывавшей | раска́лывавших |