разуве́рить разуверить

فعلتام

المعاني

  1. أقنع بخطأ الاعتقاد، أزال الوهم

تصريف الفعل

المستقبل
яразуве́рю
тыразуве́ришь
он / она / оноразуве́рит
мыразуве́рим
выразуве́рите
ониразуве́рят
الماضي
المذكرразуве́рил
المؤنثразуве́рила
المحايدразуве́рило
الجمعразуве́рили
الأمر
المفردразуве́рь
الجمعразуве́рьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—разуве́ривший
مجهول—разуве́ренный
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—разуве́рив, разуве́ривши