разлучи́ться разлучиться

فعلتام

المعاني

  1. افترق، انفصل

تصريف الفعل

المستقبل
яразлучу́сь
тыразлучи́шься
он / она / оноразлучи́тся
мыразлучи́мся
выразлучи́тесь
ониразлуча́тся
الماضي
المذكرразлучи́лся
المؤنثразлучи́лась
المحايدразлучи́лось
الجمعразлучи́лись
الأمر
المفردразлучи́сь
الجمعразлучи́тесь

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—разлучи́вшийся
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—разлуча́сь, разлучи́вшись