происте́чь проистечь

فعلتام

المعاني

  1. نتج عن، نشأ من

تصريف الفعل

المستقبل
япроистеку́
тыпроистечёшь
он / она / онопроистечёт
мыпроистечём
выпроистечёте
онипроистеку́т
الماضي
المذكرпроисте́к
المؤنثпроистекла́
المحايدпроистекло́
الجمعпроистекли́
الأمر
المفردпроистеки́
الجمعпроистеки́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—проистёкший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—проистёкши