подкарау́лить подкараулить

فعلتام

المعاني

  1. يكمن لشخص
  2. يترصد

تصريف الفعل

المستقبل
яподкарау́лю
тыподкарау́лишь
он / она / оноподкарау́лит
мыподкарау́лим
выподкарау́лите
ониподкарау́лят
الماضي
المذكرподкарау́лил
المؤنثподкарау́лила
المحايدподкарау́лило
الجمعподкарау́лили
الأمر
المفردподкарау́ль
الجمعподкарау́льте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—подкарау́ливший
مجهول—подкарау́ленный
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—подкарау́лив, подкарауливши, подкарау́ля