плута́вший плутавший

صفة

المعاني

  1. كان يتوه، كان يتجول

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)плута́вшийплута́вшееплута́вшаяплута́вшие
الإضافة (Genitive)плута́вшегоплута́вшегоплута́вшейплута́вших
المفعول غير المباشر (Dative)плута́вшемуплута́вшемуплута́вшейплута́вшим
النصب (Accusative)плута́вшего, плута́вшийплута́вшееплута́вшуюплута́вших, плута́вшие
الأداة (Instrumental)плута́вшимплута́вшимплута́вшей, плута́вшеюплута́вшими
حرف الجر (Prepositional)плута́вшемплута́вшемплута́вшейплута́вших

плута́ть плутать

فعلناقص

المعاني

  1. يتيه، يضل الطريق

تصريف الفعل

المضارع
яплута́ю
тыплута́ешь
он / она / оноплута́ет
мыплута́ем
выплута́ете
ониплута́ют
الماضي
المذكرплута́л
المؤنثплута́ла
المحايدплута́ло
الجمعплута́ли
الأمر
المفردплута́й
الجمعплута́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومплута́ющийплута́вший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليплута́яплутав, плутавши