перебунтова́ть перебунтовать

فعلتام

المعاني

  1. اكتفى من التمرد، انتهى من العصيان

تصريف الفعل

المستقبل
яперебунту́ю
тыперебунту́ешь
он / она / оноперебунту́ет
мыперебунту́ем
выперебунту́ете
ониперебунту́ют
الماضي
المذكرперебунтова́л
المؤنثперебунтова́ла
المحايدперебунтова́ло
الجمعперебунтова́ли
الأمر
المفردперебунту́й
الجمعперебунту́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—перебунтова́вший
مجهول—перебунто́ванный
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—перебунтовав, перебунтовавши