оттрепа́ть оттрепать

فعلتام

المعاني

  1. ضرب، جلد
  2. نكش، بعثر، شد

تصريف الفعل

المستقبل
яоттреплю́
тыоттре́плешь
он / она / онооттре́плет
мыоттре́плем
выоттре́плете
ониоттре́плют
الماضي
المذكرоттрепа́л
المؤنثоттрепа́ла
المحايدоттрепа́ло
الجمعоттрепа́ли
الأمر
المفردоттрепли́
الجمعоттрепли́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—оттрепа́вший
مجهول—оттрёпанный
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—оттрепа́в, оттрепа́вши