облека́ть облекать

فعلناقص
الزوج الصيغي обле́чьألبس

المعاني

  1. كساه، أحاطه

تصريف الفعل

المضارع
яоблека́ю
тыоблека́ешь
он / она / онооблека́ет
мыоблека́ем
выоблека́ете
ониоблека́ют
الماضي
المذكرоблека́л
المؤنثоблека́ла
المحايدоблека́ло
الجمعоблека́ли
الأمر
المفردоблека́й
الجمعоблека́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومоблека́ющийоблека́вший
مجهولоблека́емый—
الحاضرالماضي
الحال الفعليоблека́яоблекав, облекавши