обкури́ть обкурить

فعلتام

المعاني

  1. دخن وبخر

تصريف الفعل

المستقبل
яобкурю́
тыобку́ришь
он / она / онообку́рит
мыобку́рим
выобку́рите
ониобку́рят
الماضي
المذكرобкури́л
المؤنثобкури́ла
المحايدобкури́ло
الجمعобкури́ли
الأمر
المفردобкури́
الجمعобкури́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—обкури́вший
مجهول—обку́ренный
الحاضرالماضي
الحال الفعليобкуря́обкури́в, обкуривши