наплоди́ть наплодить

فعلتام

المعاني

  1. ولّد، أنتج أعدادا كبيرة

تصريف الفعل

المستقبل
янапложу́
тынаплоди́шь
он / она / ононаплоди́т
мынаплоди́м
вынаплоди́те
онинаплодя́т
الماضي
المذكرнаплоди́л
المؤنثнаплоди́ла
المحايدнаплоди́ло
الجمعнаплоди́ли
الأمر
المفردнаплоди́
الجمعнаплоди́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—наплоди́вший
مجهول—напложённый
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—наплоди́в, наплодивши