наколо́ть наколоть

فعلتام

المعاني

  1. شق، قسم، جزأ
  2. طعن، وخز، ثقب

تصريف الفعل

المستقبل
янаколю́
тынако́лешь
он / она / ононако́лет
мынако́лем
вынако́лете
онинако́лют
الماضي
المذكرнаколо́л
المؤنثнаколо́ла
المحايدнаколо́ло
الجمعнаколо́ли
الأمر
المفردнаколи́
الجمعнаколи́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—наколо́вший
مجهول—нако́лотый
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—наколов, наколовши