нака́тить накатить

فعلتام

المعاني

  1. تدحرج، تقدم، انطلق

تصريف الفعل

المستقبل
янакачу́
тынака́тишь
он / она / ононака́тит
мынака́тим
вынака́тите
онинака́тят
الماضي
المذكرнакати́л
المؤنثнакати́ла
المحايدнакати́ло
الجمعнакати́ли
الأمر
المفردнакати́
الجمعнакати́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—накати́вший
مجهول—нака́ченный
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—накати́в, накативши, накатя́