ко́рчить корчить

فعلناقص

المعاني

  1. تكشر، صنع تكشيرة

تصريف الفعل

المضارع
яко́рчу
тыко́рчишь
он / она / оноко́рчит
мыко́рчим
выко́рчите
онико́рчат
الماضي
المذكرко́рчил
المؤنثко́рчила
المحايدко́рчило
الجمعко́рчили
الأمر
المفردко́рчи//ко́рчь
الجمعко́рчите//ко́рчьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومко́рчащийко́рчивший
مجهولкорчимыйкорченный
الحاضرالماضي
الحال الفعليко́рчакорчив, корчивши