конфликтова́ть конфликтовать

فعلناقص

المعاني

  1. تصادم، تعارض
  2. نشب خلاف
  3. تنازع
  4. دخل في نزاع

تصريف الفعل

المضارع
яконфликту́ю
тыконфликту́ешь
он / она / оноконфликту́ет
мыконфликту́ем
выконфликту́ете
ониконфликту́ют
الماضي
المذكرонфликтова́л
المؤنثконфликтова́ла
المحايدконфликтова́ло
الجمعконфликтова́ли
الأمر
المفردконфликту́й
الجمعконфликту́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومконфликту́ющийконфликтова́вший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليконфликту́яконфликтовавши