клеко́чущий клекочущий

صفة

المعاني

  1. صارخ، ناعق

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)клеко́чущийклеко́чущееклеко́чущаяклеко́чущие
الإضافة (Genitive)клеко́чущегоклеко́чущегоклеко́чущейклеко́чущих
المفعول غير المباشر (Dative)клеко́чущемуклеко́чущемуклеко́чущейклеко́чущим
النصب (Accusative)клеко́чущего, клеко́чущийклеко́чущееклеко́чущуюклеко́чущих, клеко́чущие
الأداة (Instrumental)клеко́чущимклеко́чущимклеко́чущей, клеко́чущеюклеко́чущими
حرف الجر (Prepositional)клеко́чущемклеко́чущемклеко́чущейклеко́чущих

клекота́ть клекотать

فعلناقص

المعاني

  1. صرخ، أطلق صوتا حادا

تصريف الفعل

المضارع
яклекочу́
тыклеко́чешь
он / она / оноклеко́чет
мыклеко́чем
выклеко́чете
ониклеко́чут
الماضي
المذكرклекота́л
المؤنثклекота́ла
المحايدклекота́ло
الجمعклекота́ли
الأمر
المفردклекочи́
الجمعклекочи́те

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومклеко́чущийклекота́вший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليклекоча́клекотав, клекотавши