каню́чащий канючащий

صفة

المعاني

  1. متذمر، متسول بإلحاح

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)каню́чащийканю́чащееканю́чащаяканю́чащие
الإضافة (Genitive)каню́чащегоканю́чащегоканю́чащейканю́чащих
المفعول غير المباشر (Dative)каню́чащемуканю́чащемуканю́чащейканю́чащим
النصب (Accusative)каню́чащего, каню́чащийканю́чащееканю́чащуюканю́чащих, каню́чащие
الأداة (Instrumental)каню́чащимканю́чащимканю́чащей, каню́чащеюканю́чащими
حرف الجر (Prepositional)каню́чащемканю́чащемканю́чащейканю́чащих

каню́чить канючить

فعلناقص

المعاني

  1. تذمرныть, жаловаться
  2. أنныть, жаловаться
  3. ألح في الطلبнадоедливо выпрашивать
  4. أزعج بالطلبات

تصريف الفعل

المضارع
яканю́чу
тыканю́чишь
он / она / оноканю́чит
мыканю́чим
выканю́чите
ониканю́чат
الماضي
المذكرканю́чил
المؤنثканю́чила
المحايدканю́чило
الجمعканю́чили
الأمر
المفردканю́чь
الجمعканю́чьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومканю́чащийканю́чивший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليканю́чаканючив, канючивши