забунтова́ть забунтовать

فعلتام

المعاني

  1. تمرد، ثار

تصريف الفعل

المستقبل
язабунту́ю
тызабунту́ешь
он / она / онозабунту́ет
мызабунту́ем
вызабунту́ете
онизабунту́ют
الماضي
المذكرзабунтова́л
المؤنثзабунтова́ла
المحايدзабунтова́ло
الجمعзабунтова́ли
الأمر
المفردзабунту́й
الجمعзабунту́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—забунтова́вший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليзабунту́язабунтова́в, забунтовавши