дура́чить дурачить

فعلناقص

المعاني

  1. يخدع، يستغفل

تصريف الفعل

المضارع
ядура́чу
тыдура́чишь
он / она / онодура́чит
мыдура́чим
выдура́чите
онидура́чат
الماضي
المذكرдура́чил
المؤنثдура́чила
المحايدдура́чило
الجمعдура́чили
الأمر
المفردдура́чь
الجمعдура́чьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومдура́чащийдура́чивший
مجهولдурачимыйдураченный
الحاضرالماضي
الحال الفعليдура́чадурачив, дурачивши