дура́чащий дурачащий

صفة

المعاني

  1. مخادع، مستهزئ

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)дура́чащийдура́чащеедура́чащаядура́чащие
الإضافة (Genitive)дура́чащегодура́чащегодура́чащейдура́чащих
المفعول غير المباشر (Dative)дура́чащемудура́чащемудура́чащейдура́чащим
النصب (Accusative)дура́чащего, дура́чащийдура́чащеедура́чащуюдура́чащих, дура́чащие
الأداة (Instrumental)дура́чащимдура́чащимдура́чащей, дура́чащеюдура́чащими
حرف الجر (Prepositional)дура́чащемдура́чащемдура́чащейдура́чащих

дура́чить дурачить

فعلناقص

المعاني

  1. يخدع، يستغفل

تصريف الفعل

المضارع
ядура́чу
тыдура́чишь
он / она / онодура́чит
мыдура́чим
выдура́чите
онидура́чат
الماضي
المذكرдура́чил
المؤنثдура́чила
المحايدдура́чило
الجمعдура́чили
الأمر
المفردдура́чь
الجمعдура́чьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومдура́чащийдура́чивший
مجهولдурачимыйдураченный
الحاضرالماضي
الحال الفعليдура́чадурачив, дурачивши