докона́ть доконать

فعلتام

المعاني

  1. قضى عليه، أهلك

تصريف الفعل

المستقبل
ядокона́ю
тыдокона́ешь
он / она / онодокона́ет
мыдокона́ем
выдокона́ете
онидокона́ют
الماضي
المذكرдокона́л
المؤنثдокона́ла
المحايدдокона́ло
الجمعдокона́ли
الأمر
المفردдокона́й
الجمعдокона́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلوم—докона́вший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعلي—докона́в, доконавши

مرادفات