бурла́чивший бурлачивший

صفة

المعاني

  1. كان يسحب السفن، كان يعمل جارا للمراكب

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)бурла́чившийбурла́чившеебурла́чившаябурла́чившие
الإضافة (Genitive)бурла́чившегобурла́чившегобурла́чившейбурла́чивших
المفعول غير المباشر (Dative)бурла́чившемубурла́чившемубурла́чившейбурла́чившим
النصب (Accusative)бурла́чившего, бурла́чившийбурла́чившеебурла́чившуюбурла́чивших, бурла́чившие
الأداة (Instrumental)бурла́чившимбурла́чившимбурла́чившей, бурла́чившеюбурла́чившими
حرف الجر (Prepositional)бурла́чившембурла́чившембурла́чившейбурла́чивших

бурла́чить бурлачить

فعلناقص

المعاني

  1. عمل ساحب مراكب

تصريف الفعل

المضارع
ябурла́чу
тыбурла́чишь
он / она / онобурла́чит
мыбурла́чим
выбурла́чите
онибурла́чат
الماضي
المذكرбурла́чил
المؤنثбурла́чила
المحايدбурла́чило
الجمعбурла́чили
الأمر
المفردбурла́чь
الجمعбурла́чьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومбурла́чащийбурла́чивший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليбурла́чабурлачив, бурлачивши