бурла́чащий бурлачащий

صفة

المعاني

  1. جار للسفن، ساحب للمراكب

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)бурла́чащийбурла́чащеебурла́чащаябурла́чащие
الإضافة (Genitive)бурла́чащегобурла́чащегобурла́чащейбурла́чащих
المفعول غير المباشر (Dative)бурла́чащемубурла́чащемубурла́чащейбурла́чащим
النصب (Accusative)бурла́чащего, бурла́чащийбурла́чащеебурла́чащуюбурла́чащих, бурла́чащие
الأداة (Instrumental)бурла́чащимбурла́чащимбурла́чащей, бурла́чащеюбурла́чащими
حرف الجر (Prepositional)бурла́чащембурла́чащембурла́чащейбурла́чащих

бурла́чить бурлачить

فعلناقص

المعاني

  1. عمل ساحب مراكب

تصريف الفعل

المضارع
ябурла́чу
тыбурла́чишь
он / она / онобурла́чит
мыбурла́чим
выбурла́чите
онибурла́чат
الماضي
المذكرбурла́чил
المؤنثбурла́чила
المحايدбурла́чило
الجمعбурла́чили
الأمر
المفردбурла́чь
الجمعбурла́чьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومбурла́чащийбурла́чивший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليбурла́чабурлачив, бурлачивши