бунту́ющий бунтующий

صفة

المعاني

  1. متمرد، ثائر

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)бунту́ющийбунту́ющеебунту́ющаябунту́ющие
الإضافة (Genitive)бунту́ющегобунту́ющегобунту́ющейбунту́ющих
المفعول غير المباشر (Dative)бунту́ющемубунту́ющемубунту́ющейбунту́ющим
النصب (Accusative)бунту́ющего, бунту́ющийбунту́ющеебунту́ющуюбунту́ющих, бунту́ющие
الأداة (Instrumental)бунту́ющимбунту́ющимбунту́ющей, бунту́ющеюбунту́ющими
حرف الجر (Prepositional)бунту́ющембунту́ющембунту́ющейбунту́ющих

бунтова́ть бунтовать

فعلناقص

المعاني

  1. تمرد، ثار
  2. تمرد، ثار، عصى

تصريف الفعل

المضارع
ябунту́ю
тыбунту́ешь
он / она / онобунту́ет
мыбунту́ем
выбунту́ете
онибунту́ют
الماضي
المذكرбунтова́л
المؤنثбунтова́ла
المحايدбунтова́ло
الجمعбунтова́ли
الأمر
المفردбунту́й
الجمعбунту́йте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومбунту́ющийбунтова́вший
مجهولбунтуемыйбунтованный
الحاضرالماضي
الحال الفعليбунту́ябунтовавши