баламу́тить баламутить

فعلناقص

المعاني

  1. أثار الفوضى، شوش

تصريف الفعل

المضارع
ябаламу́чу
тыбаламу́тишь
он / она / онобаламу́тит
мыбаламу́тим
выбаламу́тите
онибаламу́тят
الماضي
المذكرбаламу́тил
المؤنثбаламу́тила
المحايدбаламу́тило
الجمعбаламу́тили
الأمر
المفردбаламу́ть
الجمعбаламу́тьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومбаламу́тящийбаламу́тивший
مجهولбаламутимыйбаламученный
الحاضرالماضي
الحال الفعليбаламу́тябаламутив, баламутивши