балагу́ривший балагуривший

صفة

المعاني

  1. كان يمازح، كان يداعب

تصريف الاسم

الحالةالمذكرالمحايدالمؤنثالجمع
الرفع (Nominative)балагу́рившийбалагу́рившеебалагу́рившаябалагу́рившие
الإضافة (Genitive)балагу́рившегобалагу́рившегобалагу́рившейбалагу́ривших
المفعول غير المباشر (Dative)балагу́рившемубалагу́рившемубалагу́рившейбалагу́рившим
النصب (Accusative)балагу́рившего, балагу́рившийбалагу́рившеебалагу́рившуюбалагу́ривших, балагу́рившие
الأداة (Instrumental)балагу́рившимбалагу́рившимбалагу́рившей, балагу́рившеюбалагу́рившими
حرف الجر (Prepositional)балагу́рившембалагу́рившембалагу́рившейбалагу́ривших

балагу́рить балагурить

فعلناقص

المعاني

  1. مازح
  2. نكّت
  3. مزح
  4. داعب

تصريف الفعل

المضارع
ябалагу́рю
тыбалагу́ришь
он / она / онобалагу́рит
мыбалагу́рим
выбалагу́рите
онибалагу́рят
الماضي
المذكرбалагу́рил
المؤنثбалагу́рила
المحايدбалагу́рило
الجمعбалагу́рили
الأمر
المفردбалагу́рь
الجمعбалагу́рьте

أسماء الفاعل والمفعول

الحاضرالماضي
معلومбалагу́рящийбалагу́ривший
مجهول——
الحاضرالماضي
الحال الفعليбалагу́рябалагурив, балагуривши